Anne - İbrahim Sadri

[Rujlu]

Anne - İbrahim Sadri























Kan ter içinde gece







Kan ter içinde her yanım







Her yanım bu gece vurgun içinde







Kurşun yemişim, sürgün yemişim







Bu sana ilk gelişim







Vur emriyle düşmüşüm kapına







Düşmüşüm kucağına, bu yara sıcak ana















Yok elimde bir demet menekşe







Yok elimde sevdiğin gül şekeri







Yok işte sana bir şey







Bilmem ki ne demeli







Bir tek ağır yaralı özlemim







Ve birtek gözlerine sürdüğün gözlerim







Anne benim, aç kapıyı







Oğulcuğun, küçük tavşanın, körolmayasıcağın







Ölmeyesin, bitmeyesin







Yürekyarısı gitmeyesin dediğin







Anne benim, aç kapıyı







İşte geldim, işte bu sana ilk gelişim















Hep senin için gökyüzünde bir evimiz olsun isterdim







Hep senin için bulutları isterdim







Ellerimi açtırıp dua ettirirken







O küçük evimizde sokulurken göğsüne her gece







Hani her gece sorduğumda







Anne babam nerde







Nerde kuşların dilinden anlayan adam







Ve menekşelerle konuşan adam







Nerde anne







Ve sen bastırıp bağrının kızılca kıyametine acını







Gelecek oğul, sen uyu şimdi







Baban gelecek bir yağmur gibi yağmurla







Rahmete boğacak yoksulluğumuzu derken







Ben uyur, düşümde







Senin için bir ev görürdüm gökyüzünde







Sen, babam, ben ve melekler







Ve melekler anne







Anne melekler







Önce babam sonra onlar terkettiler gecelerimizi







Ben de çekip gittiğimde







Yani oğulcuğun yani yürek yarın







İçinden geçen şarkın gittiğinde







Sen nasıl yaşadın anne















Kan ter içinde gece







Kan ter içinde her yanım







Her yanım bu gece vurgun içinde







Kurşun yemişim, sürgün yemişim







Bu sana ilk gelişim







Vur emriyle düşmüşüm kapına







Düşmüşüm kucağına, bu yara sıcak ana















Vakit yok artık







İstersen kalayım böylece







Ama bir kere öpseydim elinden







Ama bir kere sürseydim gözlerimi gözlerine yeniden







Yok elimde bir demet menekşe







Yok elimde sevdiğin gül şekeri







Yok işte sana bir şey







Bilmem ki ne demeli







Bir tek ağır yaralı özlemim







Ve birtek gözlerine sürdüğün gözlerim







Anne benim, aç kapıyı







Oğulcuğun, küçük tavşanın, körolmayasıcağın







Ölmeyesin, bitmeyesin







Yürekyarısı gitmeyesin dediğin







Anne benim, aç kapıyı







İşte geldim, işte bu sana son gelişim















Üzülme, kapanıyor diye gözlerim







İşte gidiyorum vakit doldu







İşte kapanıyor gözlerim kapının önünde







Öğrettiğin gibi ellerimi kaldırıp gökyüzüne







Ve eğip başımı önüme dua ediyorum







Üzülme anne, vakit doldu







İşte şimdi bir oğlun oldu







Bir oğlun oldu anne















Kan ter içinde gece







Kan ter içinde heryanım...